Levitra Soft — Miękkie Tabletki Wardenafilu 20mg

Twarda tabletka — droga przez żołądek i jelito cienkie

Standardowa twarda tabletka powlekana wardenafilu musi zostać rozpuszczona w żołądku, przejść do jelita cienkiego i dopiero tam ulec wchłonięciu do krwioobiegu przez jelitowe nabłonki. Cały ten proces zajmuje 30–60 minut do osiągnięcia Tmax. Przy tym wchłanianie zależy od opróżniania żołądka — posiłek (szczególnie tłusty) może opóźnić Tmax nawet o 60–90 minut i obniżyć Cmax o 18–20%.

Miękka tabletka — absorpcja podjęzykowa i policzkowa z pominięciem żołądka

Levitra Soft po rozżuciu lub rozpuszczeniu pod językiem uwalnia wardenfil, który wchłania się przez błonę śluzową jamy ustnej — podjęzykowo (pod językiem) i policzkową (śluzówka policzka). Naczynia krwionośne tej okolicy są gęste i powierzchowne — lek wchodzi bezpośrednio do krążenia ogólnego z pominięciem żołądka i jelita. Efekt: Tmax skraca się do 30–45 minut, a przy pełnej absorpcji podjęzykowej możliwy początek działania już po 15–20 minutach.

Efekt pierwszego przejścia — mniejszy przy absorpcji podjęzykowej

Lek wchłoniany przez jelito trafia najpierw do wątroby — gdzie część ulega metabolizmowi (efekt pierwszego przejścia przez wątrobę) zanim dotrze do krążenia ogólnego. Wardenfil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 w wątrobie. Przy absorpcji podjęzykowej/policzkowej lek trafia bezpośrednio do krążenia ogólnego — omijając częściowo efekt pierwszego przejścia, co może zwiększać biodostępność i przyspieszać efekt szczytowy.

Posiłek — znacznie mniejszy wpływ niż przy twardej tabletce

Ponieważ część wchłaniania miękkiej tabletki odbywa się bezpośrednio przez śluzówkę jamy ustnej — niezależnie od zawartości żołądka — wpływ posiłku na farmakokinetykę jest znacznie mniejszy niż przy twardej tabletce. Tłusta kolacja, która przy twardej Levitrze może opóźnić działanie o godzinę, przy Levitra Soft ma minimalny wpływ na szybkość wchłaniania podjęzykowego. Klinicznie: Levitra Soft można zażyć bezpośrednio po posiłku z zachowaniem szybkości działania.

Stymulacja seksualna → uwalnianie NO w ciałach jamistych

Stymulacja seksualna wyzwala uwalnianie tlenku azotu (NO) z neuronów nitrergicznych (NANC) i śródbłonka naczyniowego w ciałach jamistych prącia. Wardenfil — jak wszystkie inhibitory PDE5 — wymaga stymulacji seksualnej, aby w ogóle działać. Nie wywołuje erekcji bez pobudzenia — to fundamentalna różnica od iniekcji prostaglandyny E1.

NO aktywuje cyklazę guanylową → synteza cGMP → rozkurcz mięśni gładkich

NO aktywuje cyklazę guanylową w komórkach mięśni gładkich ciał jamistych. Cyklaza syntetyzuje cGMP (cykliczny GMP) — wtórny przekaźnik powodujący rozkurcz mięśni gładkich i rozszerzenie tętniczek ciał jamistych. Napływ krwi do ciał jamistych powoduje erekcję.

PDE5 normalnie rozkłada cGMP — wardenfil blokuje PDE5 z Ki=0,7 nM

PDE5 (fosfodiesteraza typu 5) normalnie rozkłada cGMP, kończąc erekcję. Wardenfil konkurencyjnie hamuje PDE5, zapobiegając rozkładowi cGMP — utrzymując podwyższone stężenie cGMP i przedłużając erekcję. Siła inhibicji: wardenfil Ki=0,7 nM vs sildenafil Ki=3,9 nM vs tadalafil Ki=0,94 nM. Wardenfil jest najsilniejszym inhibitorem PDE5 z trójki — wymaga mniejszego stężenia do blokady enzymu.

Selektywność PDE5 vs PDE6 — dlaczego wardenfil rzadziej powoduje niebieskie widzenie

PDE6 jest enzymem odpowiedzialnym za transdukcję sygnału w fotoreceptorach siatkówki — to ona odpowiada za wizualne działania niepożądane (niebieskie zabarwienie, fotosensytywność). Sildenafil ma stosunkowo niską selektywność PDE5/PDE6 — istotna inhibicja PDE6 przy wyższych dawkach. Wardenfil wykazuje znacznie wyższą selektywność PDE5 nad PDE6 — stosunek selektywności PDE5/PDE6 dla wardenafilu jest wyraźnie korzystniejszy niż dla sildenafilu. W praktyce: niebieskie widzenie, blaknięcie kolorów i fotosensytywność są przy wardenafilu znacznie rzadsze niż przy sildenafilu — kluczowa przewaga kliniczna dla mężczyzn, którzy te efekty przy sildenafilu uznali za uciążliwe.

• Nitraty i azotany — GTN spray, Imdur, Isordil, Sorbitrate, plasterki nitrogliceryny, "poppers" (nitrat amylu/butylu). Ryzyko ciężkiego, potencjalnie śmiertelnego spadku ciśnienia. Bezwzględny zakaz łączenia.
• Riociguat (Adempas) — lek na nadciśnienie płucne; addytywne obniżenie ciśnienia
• Inne inhibitory PDE5 — sildenafil, tadalafil jednocześnie z wardenfil: nie łączyć

• Ketokonazol 200mg/dobę — zwiększa AUC wardenafilu 10-krotnie. Przy ketokonazolu: maks. dawka wardenafilu 5mg/72h
• Ritonawir (lek HIV) — zwiększa AUC 49-krotnie. Przy rytonawirze: maks. 2,5mg wardenafilu/72h lub unikać
• Klarytromycyna, itrakonazol, erytromycyna — umiarkowane zwiększenie ekspozycji; rozważyć zmniejszenie dawki wardenafilu do 5mg
• Grejpfrut i sok z grejpfruta — inhibitor CYP3A4; unikać podczas stosowania wardenafilu